Vanderkaaij.net

Eindelijk was het dan zover. Dinsdag 3 november 08:05 vlogen we met Transavia HV 551 van Schiphol naar Marsa Alam in Egypte. Hier een dagboek en een link naar een foto-album. Die foto’s heb ik trouwens allemaal ‘geleend’ van mijn buddies want ik had zelf geen camera bij me. Alle foto’s zijn prachtig maar ik wil nog even een speciale vermelding doen van de onderwater foto’s. De meeste daarvan zijn gemaakt door Roel Kort. Prachtig, werkelijk. Kijk zelf maar eens.

We verzamelden met de hele groep van Aqua Holic bij Station Amersfoort aan de achter ingang om met de trein de reis te beginnen. Christel was zo lief om mij met Frans om 04:30 op te halen van huis en weg te brengen zodat we de trein van 04:56 konden pakken. Naar het station rijdend vormde zich al een treintje van auto’s achter ons aan. Dat moesten Aqua-Holici zijn, wat doe je anders op dit tijdstip op de weg. Daar aangekomen was iedereen er inmiddels : LeoK, Gerard, Nanning, Linda, Ernst-Jan, Jan, Yolanda, Kim, Joris (met Melissa om ons uit te zwaaien), Roel, LeoH, Inge, Henk, John, Charlotte, Miranda en Frans en ik. 18 in totaal. Onze organisator van de reis Eddy was al daar. Tegen 06:00 kwamen we aan op schiphol en begon het incheck feest. Is je duiktas nu wel of niet 20kg en lukt het om met 10kg handbagage door te lopen ! Lukte allemaal en al snel waren we allemaal binnen in Schiphol Plaza. Daar nog een bakkie gedaan en per persoon een fles sterke drank ingeslagen. Want alcohol en Egypte is niet echt een goede combinatie. Daarom……zij zorgen voor de Cola, wij voor de versnapering erin. Toen het vliegtuig in en na een goede vlucht van ca 5 uur landde we op Marsa Alam International Airport. Net voor de landing kwam de gezagvoerder met slecht en goed nieuws. Slechte nieuws was dat er 10 tassen/koffers op schiphol waren achter gebleven. Goede nieuws was dat er een vlucht vlak achteraan zat die dag waarin ze alsnog mee kwamen. Na de landing begon de bekende chaos om een visum te kopen (15$) en door de doane te komen. Ondertussen werd je ook nog met een soort infrarood scanner gecontroleerd op te hoge lichaamstemperatuur (n1h1). LeoK werd eruit gepikt en moest een thermometer onder zijn oksel doen om te bewijzen dat hij echt heel cool was en niet te heet. Door de doane gekomen naar de bagegeband en dan hopen dat het niet jouw duiktas is die is blijven staan. Kans van 10 op 300 passagiers zou je zeggen. Maar ja hoor….mijn tas was er niet. Net als die van Frans, Gerard en LeoH. Lekker ! Dan begint de chaos in Egypte om je te melden bij de ‘Lost bagage’ afdeling waar verschillende mannen heel druk gaan doen, van alles vragen en uiteindelijk heel veel formulieren gaan invullen. Toen dat klaar was werden we naar buiten gestuurd en onze tassen zouden de vlucht erna aankomen en keurig worden afgeleverd in ons kamp waar we zouden verblijven. Buiten gekomen hoorde we van de mannetjes die de transfer deden dat de kampleiding ons had geadviseerd om toch te blijven wachten op die volgende vlucht en onze bagage om er zeker van te zijn dat dat goed ging. Dus…..de rest ging met de busjes naar het kamp. Wij moesten een paar uur rondhangen bij het vliegveld tot de volgende vlucht kwam. Gelukkig hadden we al snel een terrasje gevonden MET cola. En gelukkig had LeoH de geest om zijn fles rum bij zich te houden, zodat we direct al aan de Cola/Rum konden. Wel bijzonder op een terras vol met islamieten die geen alcohol drinken.

Ondertussen had ik op het vliegveld al gehoord dat Beyonce met haar Band uit Moscow zou komen om hier een optreden te verzorgen op vrijdag. Ik dacht….mooi iets om de tijd mee te doden. Ik ga Beyonce op de foto zetten. Maar dat viel toch niet mee. De beveiliging hield me goed op afstand. Maar….ik heb toch een wazige foto kunnen maken. Toen de volgende vlucht geland was dachten wij ‘even’ onze tassen op te halen. Maar dat gaat natuurlijk niet zo gemakkelijk ! Je moet nl. weer door de doane en dan richting de bagageband. Maar ja, geen geldig ticket meer…… Na stevig doordrammen werden we toch door gelaten en gelukkig zagen we onze tassen al op de band voorbij komen. Eind goed al goed. Wij naar buiten waar keurig een nieuw busje op ons stond te wachten. Na een half uurtje rijden arriveerden we bij het kamp Marsa Shagra. De rest van de club stond ons al met bier op te wachten. Snel even inchecken, paspoort/portemenee en andere waardevolle zaken afgeven bij de kluis en snel alles in de tent gedropped. De rest zat in huisjes/chalets maar Frans en ik zaten lekker in een tentje op het strand. Hadden we 2,5 jaar geleden (mrt 2007) ook al eens gedaan en dat was prima bevallen. Niets zo lekker als ‘s morgens je bed uitrollen en met je voeten in het woestijnzand je tent open te slaan en de rode zee te zien. Heerlijk ! Snel alles in de tent gegooid en snel een biertje. Daar kwamen we mijn collega’s Paul en Menno ook al snel tegen. Die zaten daar ook. Terwijl de rest al vroeg naar bed ging, zijn Frans en ik met mijn collega’s nog een biertje wezen drinken. Heerlijk. En toen……lekker naar bed om ons op te laden voor de eerste duikdag op de woensdag.

Woensdag, dag 2 :

In de ochtend worden we zo 06:00 wakker. Tenminste…….als we niet met zonsopgang (~04:45) niet wakker werden van de oproep van de moskee’en. En wat een uitzicht zeg. Prachtig.

Vaste ritme voor iedere dag was eigenlijk 06:00 op, sjokken naar de toiletten, even opfrissen, zwembroek aan en richting restaurant voor een lekker ontbijtje rond 06:30. De eerste dag kregen we eerst een briefing van de divemaster en mochten we direct het water in. Voor de mensen die voor het eerst waren was er nog wat extra info en een checkdive, maar wij mochten direct ‘los’ omdat we al eerder waren geweest en voldoende ervaren waren. Bij de balie konden na wat papierwerk onze loodgordel en blokken ophalen en een kratje. Bedoeling is dat je al je duikspullen in een kratje stopt en die bij de duikbasis in de schappen zet. Dan kun je daar steeds de boel pakken en weer achterlaten. Er zijn grote zoetwater basins waar je na de duik al je spullen kunt spoelen en grote rekken waar je je pak en vest tussendoor en ‘s nachts uithangt om te laten drogen. In eerste instantie dook ik met mijn hele (nederlandse) dubbel 7mm pak. Long John en jasje met cap. Was toen in maart 2007 prima. Nadeel is dat ik dan wel heel veel lood nodig heb, 16kg om precies te zijn. Extra zout water in de Rode Zee en een aluminium fles 12ltr maken de opwaardse kracht maximaal. Eerste duik hebben Frans en ik samen gemaakt op het noordrif. Daar werden we verrast door een enorme Baracuda die bij het rif stil lag om gepoetst te worden door poetsvissen. Poetsvissen eten paracieten en andere ongedierten van grote vissen af. Dat zie je regelmatig. De tweede duik heb ik met John gemaakt op het zuid rif. Omdat de 16kg lood me niet beviel, had ik mijn jasje uitgelaten en kon ik met 12 kg lood uit. Het water was tenslotte 28-29 graden had ik de eerste duik ontdekt. Deze tweede duik kwamen we gelijk al een schildpad tegen waarvan er een aantal zitten op het zuid rif. Omdat het rond 17:00 al donker begon te worden hebben we om 16:50 nog een rubberboot besteld en hebben Frans en ik ons (met mijn collega’s Paul en Menno) ver weg laten brengen op het zuidrif om een nachtduik te maken. Het werd tijdens de duik langzaam steeds donderder en rond 17:30 was het al een echte nachtduik omdat het daar dan harstikke donker is geworden. Terug gekomen hebben we heerlijk gegeten en zijn we na een biertje op tijd naar bed gegaan.

Donderdag, dag 3 :

Volgende ochtend weer 06:00 op, 06:30 ontbijt en 07:00 paraat om met een truckdive naar Abu Dabab te gaan. Een truckdive is een duik waarbij onze spullen op een vrachtwagen worden gezet, wij erbij zitten en dan naar een duikplek verderop gaan over de weg. Dit keer gingen we 2 duiken maken bij Abu Dabab. Abu Dabab is een baai waar veel wieren zitten. En op die wieren komen schildpadden, roggen etc af. Er zou ook een zeekoe moeten zitten. Tijdens de eerste duik zijn we een driehoek over het wier gezwommen. Daar kwamen we de enorme schildpadden tegen die daar leven. Meerdere. En die zijn zo gewend aan duikers, dat ze gewoon doorgrazen als je ernaast gaat liggen. Je zou ze zo aan kunnen raken, maar dat doen we natuurlijk niet. Vervolgens hebben we nog een sephia, pijlstaart inktvis, slangmurene en een gitaarrog gezien. De tweede duik daar heb ik gemaakt met Henk langs het rif dat aan de rechter zijkant van de baai ligt. Prachtige koralen met name. Na deze duik weer terug met de truck naar het kamp en lekker ontbijten rond 12:30. In de middag hebben Frans en ik nog een duik gemaakt op het zuidrif en toen was de donderdag al weer voorbij. De vrijdag stond Elphinstone op het programma.

Vrijdag, dag 4:

Elphinstone is een enorme pilaar die uit de diepte komt enkele kilometers varen uit de kust. Het kan er enorm stromen en is daardoor garantie voor mooie begroeiing. Daarnaast is de kans op het zien van haaien daar groot. Frans ging niet mee vanwege het grote risico op zeeziekte op de tocht daarheen. Die ging met een aantal anderen naar een andere duikplek. Om 07:00 zaten we met 12 van onze club in 2 zodiac boten klaar om te vertrekken naar Elphinstone. Bij goed week ca 20 min varen. 2,5 jaar geleden duurde het echter een uur vanwege de enorme golfslag. Hopen maar dat het nu beter gaat. Gelukkig viel het weer mee en waren we inderdaad rond de 30 min laten op Elphinstone. De duikgids onderzocht de stroming door er even in te springen en wij maakten ons ondertussen klaar op de boot. Alles aan, boot op de juiste positie, 3,2,1 en rol achterover het water in. Ik door met LeoH. Wat een practhtig rif zeg. En mooie is, je hoeft niet te zwemmen. Het stroomt er zo enorm hard, dat je alleen maar hoeft te zorgen dat je op de juiste diepte naast het rif blijft hangen. De enorme stroming doet de rest. Je wordt gewoon van voor naar achter het rif geblazen. Een soort film die voorbij trekt. Bijzonder. Het rif is eigenlijk dus een pilaar die nagenoeg stijl van een paar meter diep naar een 50-60 meter diep loopt. Enorm stijl en werkelijk prachtig begroeid met allerlei harde en zachte waaier koralen. Aan het einde van die duik rolde de duikleider zijn boei uit en liet hem op zodat we onze veiligheidsstop konden maken en de schipper op de boot ons terug kon vinden om ons er weer uit te pikken. En warempel……tijdens deze stop kwam er een White-tip Ocean Reef Shark (haai dus) langszij. Best groot, ergens tussen de 1 en 1m50. Super ! Toen eruit en een uurtje dobberen in de rubberboot. Plassen, eten, duikset ombouwen met nieuwe fles en dan weer klaarmaken voor duik 2. In de tussentijd lagen we met een lijn vast aan een ander schip dat daar al vast lag aan boeien op het rif. Ankeren mag daar gelukkig al heel lang niet meer om het koraal te sparen. Overal liggen dus goede boeien aan het rif vastgemaakt waar ook grote schepen zich aan vast kunnen leggen. En op Elphinstone is dat absoluut nodig, want de stroming is er dus enorm. Voor de tweede duik werden we aan de andere zijde van het rif gedropped. Ik dook weer met LeoH en ook dit was weer een prachtige duik wederom langs het stijle rif. We zagen er nog een prachtige steenvis en een baracuda. De andere helft van de groep had nog een haai gezien. Maar ja, geen foto’s dus geen bewijs ! Haha. Op dezelfde wijze werden we na een veiligheidsstop weer uit het water gehaald en klommen we op de rubberboot. Die ging gelijk vol gas terug naar het kamp. 20 minuten later waren we terug en konden we, na onze spullen uitgespoeld en opgeruimd te hebben weer lekker aan de lunch. Wat een leven……. ‘s Middags ben ik toen een prachtige duik gaan maken op het noord rif met LeoK, Nanning, Yolanda en  Linda. Tijdens de duik hoorde we ineens een hoop gepiep en wat denk je…….een gigantische school dolfijnen kwam voorbij zwemmen. Op doortocht langs het rif. Wij op een metertje of 5-8 en zij kwamen vanaf de oppervlakte al jagend op vis voorbij zwemmen. Geweldig gaaf zeg ! Tot slot nog een prachtige schildpad. Bij het oppikken met rubberboot ging er iets mis. Wij hingen al een minuut of 10-15 aan de decoboei en er kwam maar geen boot om ons te halen. Wat bleek (toen we boven kwamen), er lag een live-aboard boot precies tussen ons en de duikbasis. De Egyptenaren hadden ons dus helemaal niet gezien. Na nog een minuutje of wat dobberen hebben we maar eens lawaai gemaakt en werden we uiteindelijk uit het water gevist. Terug gekomen natuurlijk direct opscheppen over de school dolfijnen die we hadden gezien. Maar ja, zei de rest, geen foto’s he ? Tja, we kaatst kan de bal terug verwachten natuurlijk. Gelukkig hadden anderen op het zuid rif de dolfijnen ook voorbij zien komen. Na wat luieren heb ik met Inge nog een prachtige nachtduik gemaakt op het zuidrif waarbij we een prachtige pijlstaart inktvis zagen en veel vrij zwemmende koraal duivels. Nou, dat was me het duik dagje wel zeg ! 2 op Elphintonen en daarna nog 2. Lekker slapen en vroeg weer op !

Zaterdag, dag 5 :

Deze dag stond er weer een truck dive gepland. We gingen per truck naar Marsa Maselei. De eerste duik maakte ik met Ernst Jan en Nanning. Prachtige duik met veel annemoon vissen. Prachtig. Alleen wel een behoorlijk eind zwemmen voordat het mooi werd. Terug gekomen was ik niet lekker. Ik voelde me grieperig en besloot de 2e duik niet mee te doen daar. Frans haakte ook af, want had behoorlijk last met z’n oren met klaren. Dus ben ik onder een parasol gaan liggen, om wat te rusten en de griep zijn gang te laten gaan. Ook nadat de hele ploeg weer terug was bleef ik niet lekker. We reden met de truck terug en terug gekomen ben ik neergestort onder een parasol op het kamp en ben ik daar de hele middag blijven liggen met een boekje en mijn iPOD. De rest ging duiken. Vet balen dit ! Ziek worden doe je niet tijdens je duikvakantie. Voor de avond hadden we een rubberboot geregeld met onze duikgids Ismael. Voor 5 euro hadden we een boot die rond 18:00 (al echt nacht) ons zou uitvaren ver op het noord rif en ons er dan een uur later ook weer uit zou halen. En ik was ziek ?

Niet dus…..paracetamol erin……adem in/adem uit en….meegaan. Wat een geweldige duik wat dat zeg. Mijn maag voelde als beton tijdens de duik, maar ik had hem niet willen missen. Twee prachtige spaanse danseressen (grote rode naaktslakken), een vrijzwemmende murene, overal garnalen (ook kappers-garnalen) en een mini octopus. Ismael leerde ons om heel lang boven een mooi stuk koraal te gaan hangen en daar eens een minuutje of wat te studeren op wat je daar allemaal zag. Werkelijk prachtig. Hij genoot er zelf ook van. Had hij al 8 maanden niet meer gemaakt zo’n mooie nachtduik zei hij. Top hoor. Nou, einde duik werden we eruit gepikt en gingen we terug. Snel aankleden en eten. Al had ik daar helemaal geen zin in, toch maar een beetje gegeten en toen vroeg naar bed. Hopen dat het griep gevoel snel over is. Dat konden we hier niet gebruiken natuurlijk.

Zondag, dag 6 :

Bij het opstaan voelde ik me al beter. Gelukkig maar. Wel oppassen nog met eten, paracetamolletje erin, maar toen ging het weer. Ik had met Frans besloten om niet met de rest van de groep mee te gaan naar een verre bootduik, maar om lekker op het huis rif te duiken vandaag. Daar was nog zoveel te zien.  Die dag hebben we 3x noord en 1x zuid gedoken, inclusief een nachtduik. Score 3 murene’s, 2 napoleon vissen, anemoon visjes, sephia en inktvis. Super.

Maandag, dag 7:

Dit was al weer de laatste duikdag. Er was een prachtige excursie geregeld (ik denk door Ernst Jan en Eddy) naar een wrak. Wel 1,5 uur rijden richting het zuiden in een bus. Onze duikspullen gingen alvast vooruit, want die truck reed niet zo hard. Onderweg kwamen we door Marsa Alam stad en door andere kleinere dorpen. Na 1,5 uur rijden kwamen we op bestemming aan. Er lag hier een prachtig wrak (ca 17 jaar geleden gezonken) dat granulaat vervoerd had. Granulaat is de grondstof voor kunststoffen. Hele kleine plastic korreltjes. De hele lading is in zee terecht gekomen en dat zie je dus op het strand als je goed kijkt. Zand lijkt gewoon zand, tot je het in je handen hebt. Dan zit het vol met kunststof korreltjes. Ik dook de eerste keer met Charlotte en de tweede keer met Miranda. Prachtige duiken. Wrak was prachtig begroeit met koraal en zat vol vissen en andere dieren. Prachtig. Na de duik zijn we doorgereden naar een soort ‘blue lagoon’ strand en strandhut waar we gingen eten. Er om heen vooral krotten waar de mensen leefden maar een werkelijk idylisch eet gelegenheid aan een prachtige blue lagoon. In die blue lagoon stond ook een hele mooie mangrove boom. Daar zijn we nog heen gelopen door het water. Er lagen ook prachtige grote schelpen daar. Maar ja, die mag je natuurlijk niet meenemen. Na de heerlijke lunch werden we op de bus gezet en reden we weer 1,5 uur terug naar ons kamp. En dat was het dan ! 24 uur voor het vliegen mag er niet meer gedoken worden, dus het was over. Dinsdag vlogen we namelijk rond 1500 terug en dus moesten we stoppen. Vet balen natuurlijk. Dus de spullen gespoeld, in de zon gehangen en de rest van de dag lekker rond gehangen, boekje lezen, biertje (of wat) drinken, eten en uiteindelijk slapen.

Dinsdag, dag 8:

Tja en dat was het dan. We hebben ‘s morgens onze spullen bij elkaar gepakt en weer goed verpakt. Om 12:30 werden we opgehaald door het busje dat onze transfer naar het vliegveld verzorgde. Eddy was reeds weg want die had een eerdere vlucht. Bij de luchthaven verliep alles soepel en het vliegtuig vertrok keurig op tijd. Circa 19:35 landen we weer op schiphol, natuurlijk bij gate D-heelver. Gelukkig lag alle bagage nu wel op de band en konden we met de hele groep richting de trein. En wat denk je ? Janine kwam mij en Frans als verassing ophalen op schiphol. Met de jongens. Die hadden prachtige T-shirts gemaakt met tekst ‘papa, we hebben je gemist’. Jammer dat Janine een T-shirt had met ‘ik heb me prima vermaakt’ erop. Tja zo zie je maar. Een uurtje later kwamen we thuis, heb ik mijn spullen uitgespoeld en de volgende dag zat ik weer op mijn werk. Zucht……..over 2,5 jaar mag ik weer misschien ?

Eddy, enorm bedankt voor het regelen van deze trip. Was helemaal super. De rest….enorm bedankt. Ik heb een heerlijke week gehad !

PS. De foto’s zijn geleend van mijn clubleden. Ik heb ze niet zelf gemaakt.